Daar staan we dan, op de Nannuo Berg, tussen de plaatsen Menghai en Jinghong in. Dit is een van de mooiste gebieden van Yunnan, het zuidelijke Xishuangbanna. Deze verre uithoek van China ligt op degrens van zowel Laos als Myanmar (het vroegere Birma) en kenmerkt zich door een brede variëteit aan minderheden. Xishuangbanna kent dertien kleurrijke minderheden, waarvan de bekendste de Dai en de Hani zijn. Daar de Dai verwant is aan de Thai, kom je in de streek plotseling het Thaise schrift, gouden daken en witte pagoda’s tegen. Aangezien de temperatuur ook nog eens dagelijks boven de 25 graden uitkomt (hier heerst eeuwige lente), vergeten we soms even waarvoor we gekomen zijn: Yunnan’s Pu’erh theeën.
Duizenden jaren geleden was hier een van de beginpunten van de bekende paarden-theeroute. De Pu’erh cakes werden in de stad Pu’erh op paarden geladen en men vertrok in alle windrichtingen om met de theeën te handelen. Door de vele bergen en smalle paadjes, duurde de reis naar bijvoorbeeld het hedendaagse Beijing al gauw meer dan een jaar (dit was niet eens de zwaarste route, aangezien vertakkingen van de Paarden-Theeroute ook naar Tibet en India liepen, over de Himalaya). De verse theeën werden in dit jaar blootgesteld aan regen, zon, temperatuurschommelingen en paardenzweet. De lichtgekleurde, nog niet gefermenteerde cakes uit de bergen van Yunnan kwamen hierdoor vaak als donkergekleurde, gefermenteerde cakes op hun bestemming aan. Daar Pu’erh cakes enige tijd nodig hebben om op smaak te komen, was de route als het ware de route naar een geweldige smaak. Door het relatief kleine gewicht wat de paarden aan cakes konden meenemen, waren de pu’erh theeën in de tijd van de paardenroute extreem duur, maar door hun geweldige smaak bij aankomst razend populair.
Heden ten dage tracht men het proces die de cakes tijdens de paardenroute ondergaan na te bootsen, door de thee aan verschillende natuurkrachten bloot te stellen. Belangrijk in deze is, dat vooral raw pu’erh theeën beter worden met de jaren, en dat een jarenlang gerijpte thee flink in prijs stijgt. Sinds 1975 bestaat er zodoende naast de ‘Raw’ variant een ‘Cooked’ variant. De cooked variant is reeds goed op smaak na productie en kan dus ook direct gedronken worden. Alhoewel deze ‘raw’ variant ook beter wordt met de jaren, is deze thee na de productie reeds goed op smaak. Een goede tip in deze is, zowel een ‘cooked’ als een ‘raw’ pu’erh aan te schaffen. Eentje om beter te laten worden en een eentje om direct van te genieten.
Alhoewel de prefectuur Pu’erh de naamgever is van de Pu’erh theeen, komen de theebladeren uit het ten zuiden van Pu’erh stad gelegen Xishuangbanna, waar de zes beroemde theebergen gelegen zijn. Xishuangbanna komt van het Thaise Sipsongpanna, wat ‘Twaalfduizend Rijstvelden’ betekent. China kent meerdere verhalen over de herkomst van thee, waarvan het verhaal over de keizer Shennongdie in het jaar 2737 voor Christus heet water aan het drinken was. Toen de wind een blad in zijn water blies, veranderde plotseling de kleur van het water. Nieuwsgierig nam de keizer een slok en het eerste kopje thee was een feit. Vandaag de dag nemen we echter aan, dat de eerste theeën uit Xishuangbanna komen. Eerst werden ze gebruikt als specerijen voor door het eten, maar later begon men de theebladeren ook met heet water te mengen. Gedroogde bladeren van de theebomen vormden zo de eerste aanraking met thee. Vandaar de dat eerder genoemde Thee-Paardenroute een belangrijke rol vervulde in de verspreiding van thee over zowel de hoogvlakten van Tibet als de bergen van Sichuan en zich later verder verspreidde over het gehele zuiden van China. De botanische naam van thee is Camellia Sinensis, de naam Sinenis duidt al aan dat deze soort zijn herkomst in China kent. Dit ondanks de verhalen dat thee van origine uit India of Vietnam komt.
We realiseren ons plotseling dat we op de bakermat van thee terecht zijn gekomen en zien als het ware de paarden geladen met pu’erh cakes aan ons voorbij trekken. Waar we gewend zijn geraakt aan theevelden met relatief kleine theestruiken, kregen we hier te maken met het fenomeen ‘theebomen’. Thee uit bossen klinkt voor velen wellicht ongeloofwaardig, maar in Yunnan komt de beste kwaliteit thee van theebomen. Theebomen van soms honderden jaren oud. Het tropische klimaat van Xishangbanna (het zuidelijkste gedeelte van Yunnan) is uitermate geschikt voor de groei van theebomen. De wilde bomen offeren jaarlijks hun beste jonge bladeren op, voor de productie van één van Xishangbanna’s symbolen: Pu’ erh thee (de anderen zijn de pauw en de wilde olifant). De theebomen zijn over heel Xishuangbanna verspreid, maar de beste pu’erh thee komt van zes bekende bergen. Te noemen: Nannuo, Bulang, Yiwu, Jingmai, Menghai en Youle. Alhoewel de prefectuur Pu’erh de naamgever is van de Pu’erh theeen, komen de theebladeren uit het ten zuiden van Pu’erh stad gelegen Xishuangbanna, waar de zes beroemde theebergen gelegen zijn.
De laatste jaren is Pu’erh thee mateloos populair, wat een jaar of twee geleden zelfs tot een heuze pu’erh-hype leidde, met extreem hoge prijzen en een de pu’erh bubbel die uiteindelijk uit elkaar spatte tot gevolg. Als gevolg van het einde van de pu’erh bubble zijn de prijzen weer wat normaler, maar ook in steden als New York, Parijs, London, etc. wint de pu’erh thee aan populariteit. Niet enkel om de geweldige smaak, maar ook om de gezonde eigenschappen als hulp bij de spijsvertering, verlagen van hoge bloeddruk en als afslankmiddel. Daarnaast helpt het drinken van een kopje goede pu’erh prima bij het hebben van een kater.
Alhoewel we reeds groot fan van de pu’erh theeën waren, heeft ons thee-avontuur in Yunnan ertoe geleid dat we nu eindelijk een bijzonder assortiment aan pu’erh theeën kunnen aanbieden, waarvan we precies weten waar ze vandaan komen en hoe ze gemaakt zijn. Geniet met ons mee.
No comments:
Post a Comment